Showing posts with label ცხოვრება. Show all posts
Showing posts with label ცხოვრება. Show all posts

Thursday, May 12, 2016

“იყო იმაზე კეთილი ვიდრე საჭიროა“


ეს ციტატა გხვდება წიგნში, რომელსაც „საოცრება“ ჰქვია. საინტერესო სიტყვებია იყო იმაზე კეთილი ვიდრე საჭიროა. მე ძალიან მომწონს.
წიგნის ავტორი რ.ჯ. პალაციო რატომღაც კაცი მეგონა, ახლა მოვძებნე google -ში და ქალი აღმოჩნდა. წიგნს კი ემჩნევა რომ ქალის ნაწერია, განცდილია სხვანაირად.... მაგრამ ჯიუტად მაინც კაცი მეგონა =)).
"Palacio was compelled to write Wonder after fearing that her younger son (who at the time was three years old) would react badly after noticing a girl with facial birth defects was sitting beside him as they were waiting in line to buy ice cream."
წიგნი პატარა ბიჭზეა, რომელსაც უბრალოდ არ გაუმართლა და დაიბადა ისეთი, როგორიც დაიბადა. ავგუსტის დანახვაზე ზოგი სარგადაყლაპულივით შეშდება, ზოგი კივილით გარბის, ზოგი კიდევ პოულობს თავის თავში ძალას და გაკვირვებას მალავს.
ეს არაა სტანდარტული თხრობის მანერა. საინტერესოდ წერს მწერალი. განახებს თითოეული პერსონაჟის თვალით დანახულ ავგის. თუ ერთ მომენტში შენთვის გაუგებარია რატომ იქცევა პერსონაჟი ასე, მწერალი მეორე მხირდან განახებს, იმას გიყვება რაც იმ პერსონაჟმა განიცადა.რაც წიგნს ბევრად უფრო საინტერესოს ხდის.
წიგნში ექვსი პერსონაჟის თვალით აღვიქვმათ სამყაროს.

Sunday, January 29, 2012

კლავიში"delete"


რა იქნებოდა რამ არსებობდეს კლავიში delete და ჩვენი მეხსიერებიდან არასასურველი ინფორმაციის ამოშლა შეგვეძლოს..
მაშინ ხო გაცილებით მეტს გავიცინებდით და გაცილებით გვეყავრებოოდა სიცოცხლე
რომ არსებობდეს კლავიში delete ჩვენ აღარ დაგვჭირდებოდა ბალიშის ცხარე ცრემლებით დასველება და ვიზიტი ფსიქოლოგთან..
ჩვენ აღარ დაგვჭირდებოდა უხერხულ კითხვებზე პასუხის გაცემა რადგან ის მომენტი უბრალოდ აღარ იარსებებდა..
ჩვენ აღარ დაგჭირდებოდა ათასი დამამშვიდებელი სიტყვის ძებნა ერთმანეთისთვის და ათასი აბის ყლაპვა...
ჩვენ გვექნებოდა უამრავი კარგი და ლამაზი მოგოონება რითაც სიბერეში დავტკბებოდით
ჩვენ გაცილებით ნელა დავბერდებოდით და გაცილებით ნაკლები ნაოჭი გვექნებოდა
აღარავინ არ იგრძნობდა თავს მიტოვებულად, მოტყუებულად .
გაჩნდებოდა უამრავი სარეკლამო რგოლი..თუ როგორ ცვლის ეს ერთი კლავიში მთელ სიცოცხლეს..
სლოგანებით:
 „თითის ერთი შეხება და სიამოვნების განცდა“
„წაშალე ზედმეტი ინფორმაცია შენი მეხსიერებიდან“
„თავს უკანასკნელ იდოტოად გრძნობ? ჩვენც ასე ვიყავით deleteმდე“
გამოვიდოდა მშკ და შალვა და არაფრის დიდიებით არ დააჭერდნენ კლავიშს ხელს
აღარ იარსებებდა ყალბი ღიმილი და ტკვილისიგან გამწარებული სახე..
კლავიში delete გახდებოდა საწინდარი ბედნიერი ცხოვრების
ამოვშლიდი თუ არა რაიმეს ამ ღილაკით ნამდვილად არ ვიცი პირადად მე ყველა მოგონებას ვებღაუჭები და მინდა ყველაფერი მახსოვდეს კარგიც და ცუდიც
ცუდით ხომ მეტად ძლიერი ხდები.. ცუდი მოგონებების ამოშლა საკამოდ მარტიივი იქნებოდა დააჭერდი კლავიშს და დაიმშვიდებდი გულს მაგრამ იქნებოდი სულელი ქერა გოგო (არა ქერებთან პრეტენზიები ნამდვილად არ მაქ :=)) ) და მაინც რომ არსებობდეს კლავიში  delete ცხოვრება ტკბილ ტყუილს დაემსგავსებოდა..

                                                                                                    თაკომე