nowhere man

თავი მეხუთე

 

"და მაინც როგორ?"
აარონი ინსტინქტურად წამოდგა და სამზარეულოსკენ წავიდა, ჩაის დავადგამ და ისე ჩავფიქრდებიო. შუა გზაში გაჩერდა და ისტერიული სიცილი აუტყდა. "კი, აბა რა, ჩაის დალევ და ფუნთუსასაც მიაყოლებ. ჯემი არ გინდა? წაისვი, წაისვი ნუ გრცხვენია"
აი ასე და ამგვარად აარონი გაუგებრობაშია.
"სახლი ჯერ არ დაულუქავთ მადლობა ღმერთს, თუმცა..." - კედელს ეშმაკურად გახედა. სულ აინტერესებდა, მართლა დადიან თუ არა სულები კედლებში, (თან სიტყვა "სულზე" არარსებული ნერწყვი გდაყლაპა, მაინც არ უნდოდა იმის დაჯერება, რომ სხეულში აღარ იყო), რამდენიმე ნაბიჯით უკან გაიწია, ის იყო რაც ძალა და ღონე ჰქონდა უნდა გაქცეულიყო (ამ მომენტში თავი ჰოგვართსში გასამგზავრებლად მომზადებულ ჰარი პოტერად წარმოედგინა) " იქნებ სული არ ვარ? მინდა მე კოპი? ანდა დარტყმულობა მაკლია?"- აარონმა ნაბიჯს შეუნელა და კედელთან მივიდა, ხელი ფრთხილად მიადო და ჰოი საოცრებავ, მისი ხელი კედელში გაქრა. კედლის მეორე მხარეს ბაბუაწვერის გაბრაზებული ფხუკუნი გაისმა, ალბათ იქვე დასუნსულებდა კორიდორში. აარონს სულაც არ მოსწონდა კატის ასეთი თვითნებობა და რაიანის ლოიალური დამოკიდებულება მისი ხეტიალის მიმართ, თუმცა ახლა ჩაეცინა. ბაბუაწვერა გრძნობდა მის ყოფნას, მაგრამ ვერ ვხვდებოდა ვინ იყო, ამიტომაც აარონის გამოჩენა სულაც არ ხიბლავდა ხოლმე. სულ თავიდან ბეწვიც კი აექოჩრა სიბრაზისგან.
აარონი ახლა საძინებლის კედელში გაძვრა, საწოლზე პირაღმა დაწვა, ხელები თავქვეშ ამოიდო და ჭერს მიაშტერდა.
"და მაინც როგორ?"
ჩვეულებრივი დღე იყო. იმ დღეს ახალ სამსახურში მივიდა. კორპუსების ფანჯრების მწმენდავად დაიწყოო მუშაობა. შეხტა თავის ბაქანზე და 54-ე სართულზე ავიდა. სიმაღლის არასდროს ეშინოდა, მაგრამ ეს მისი პირველი ასვლა იყო და დაძაბული ჩაეჭიდა თავისი "ლიფტის" მოაჯირს. 
-კაი ხო რისი გეშინია?- უფრო სტაჟიანი კოლეგა ალმაცერად გამოხდავდა ხოლმე, იმით მაყი, რომ თვითონ სიმაღლეს შეჩვეული იყო.
- არაფრის, უბრალოდ მიყვარს ბოძს მაგრად რომ ჩავეჭიდები ხოლმე,- კბილებში გამოცრავდა ხოლმე აარონი და ცდილობდა ქვევით არ ჩაეხედა.
- იცი ეს ჩემი ოცნების სამსახურია და სულ მიკვირდა ესე ადვილად რომ მიმიღეს - ამ ფრაზაზე აარონის კოლეგას თვალები გაუნათდა.
- ოცნების სამსახური- აარონმა მხოლოდ წარმოთქვა ეს ორი ჯადოსნური სიტყვა. მეტი ემოციისთვის უბრალოდ ზედმეტად დაძაბული იყო.
- ჰო ოცნების. იცი რა საინტერესოა? ათასნაირ ადამიანს შეხვდები აქ, შეხვდები რა, შეხედავ.- ჩაეღიმა - აგერ ნახავ, მოგეწონება, აი მაგალითად 48-ე სართულზე შეამჩნიე შიშველ ქალს რო ეძინა დიდ, თეთრ საწოლში? მაგარი ტანი აქვს, თან სულ შიშველს სძინავს.- აარონის კოლეგა აღფრთოვანებული იყო.
-დარმუნებული ვარ რომ მომეწონება- წარმოთქვა აარონმა და შეეცადა რაც შეიძლება მოშორებოდა გარყვნილ კომპანიონს.
"ნეტა ის ქალი ვიყო, სულ პალტოთი დავიძინებდი ამის ჯინაზე"


 -ეე, შენ ახალო! ახალო მეთქი!!! - აარონი ფანჯრის წმენდისას ფიიქრებში ისე გაერთო, რომ მხოლოდ მაშინღა შეამჩნია რაღაცის გამო სიხარულით აჭყლოპინებული მეწყვილე, როცა ამ უკანასკნელმა ბაქანზე ხტუნაობა ატეხა.
- არ გადავარდე რა, თუ ღმერთი გწამს. "მერე იფირებენ რომ მე გადაგაგდე"
- მისის როინსონი გეძახის! მისის რობინსონი გეძახის ახალო!
- ვიიინ?
- პირდაპირ შენ გიქნევს ხელს ვერ ხედავ? - აარონს მიუახლოვდა და თავი შუშისკენ ისე მიაწევინა, რომ ცოტაც და აარონის სახე მინაზე აღიბეჭდებოდა.
აარონმა ოთახში შეიხედა, ფანჯრის პირდაპირ სვარძელში ქერა ქალბატონი მოკალათებულიყო, ასე 56 წლის იქნებოდა ნაოჭებიან კისერზე თეთრი მარგალიტები ეკეტა და აარონს ხელს უქნევდა.

nowhere man

                                                         თავი მეორე

  აარონს არაჩველებრივი სამსახურები ჰქონდა. პროფესიით მსახიობი იყო, მისთვის რომ გეკითხათ  სცენისთვის იყო დაბადებული და ის ერთადერთი ირმის როლიც სკოლის საახალწლო სპექტაკლში შესანიშნავად შეასრულა და შემდგომშიც სულ იმით იმხნევებდა თავს არ არსბეობს პატარა როლებიო.

ნიუ-იორკში ჩასულმა პირველივე დღეს city theatre-ს მიაკითხა. კასტინგზე  რეჟისრომა სთხოვა თავისი სურვილით რამე განესახიერებინა და მანაც მრავალნაცადი ირმის როლი მოირგო.

  აარონი სუფლიორად დანიშნეს. 

მსახიობები რუდოლფს ეძახდნენ. ესეც კიდევ ერთი შერქმეული სახელი...

ერთი თვის შემდეგ აარონი გაათავისუფლეს.. რატომღაც არავის მოეწონა მისი უნებურად ნაკარნახევი ფრაზა: „რომეო, რომეო სად ტრაკში წახვედი?“ 

ეს მეორე „ტრაკი“ იყო, რომლის გამოც კიდევ ერთს დაატოვებინეს სამსახური და ეს ერთი აარონი იყო.

  მისი შემდეგი არაჩვეულებრივი სამსახური ბოულინგ კლუბში იყო, სადაც კლიენტებს ფეხსაცმელს აწვდიდა. აარონს დიდხნას არც აქ უმუშავია. ღლიდა ერთი და იმავე შეკითხვებზე პასუხის გაცემა „არა, ეს ნამდვილად წინდაა და არა ბინტის ნაგლეჯი“. თავს ატკიებდა ფეხსაცლის სუნი და არ მოსწონდა, რომ მისი ინტერესის საგანი მხოლოდ ფეხის ზომა იყო(და არა მკერდის). ხოდა ერთხელაც ამით გადაღლილმა კლიენტის მოთხოვნაზე ,რომ 47 ზომის ფეხსაცმელი მოეტანა უპასუხა „ლასტები გვერდზე მაღაზიაში იყიდებაო“.

მესამე სამსახური რაიანმა უშოვა ძაღლების გამსეირნებლად. აარონს მისის გელაჰენის მოდურად გაკრეჭილი პუდელის გასეირნება არ უყვარდა თუნდაც იმიტომ, რომ არც ეს ჯიში მოსწონდა არც მოდა, არც მისის გელაჰენი და არც ის, გამვლლები რომ სიცილს ვერ იკავებდნენ.ეს პირველი სამსახური იყო, რომელიც თვითნებურად დატოვა.

  აარონი ერთხანს საფეხბურთო მატჩებზე ჰოთ-დოგის დამტარებელი იყო. შემდეგ დააწიანურეს(რაც მის ცხოვრებაში პირველად მოხდა) აარონი ამიერიდან მოსკოტი იყო! გუნდის თილისმის ფორმაში გამოწყობილი „ჩირლიდერებთან“ ერთად ფეხბურთელებს ამხნევებდა.თუმცა ესეც დროებითი იყო...

  აარონს არცერთი სამსხურის დაკარგვა არ უხაროდა, მაგრამ თვლიდა რომ მეტის ღირსი იყო.

nowhere man

                                                     თავი პირველი

    -რაიან, ღამღამობით კნავილი კი უყვარს, მაგრამ როგორმე აიტანე, მარტია და შენც ხო ხვდები... ჰო, ჩემი სახლის გასაღები გაქვს და მისი ბალიში გამოიტანე, სანამ ნივთებს უსახლკაროებს დაურიგებდნენ ჩემი ნათესავები. ჰო, მართალი ხარ რაღა ნათესავები, ერთი ლუსი მამიდაა და მორჩა. რას იღიმი? გირჩევნია მაგ ღიმილით არ დაენახო, თორემ ხო იცი გაუთხოვარია და უკან არაფერზე დაიხევს. სახლში ბაბუაწვერას საჭმელიცაა და წამოიღე, არ დაგავიწყდეს ჭამა უყვარს და ჯამი სულ გაუვსე ხოლმე თუ ძმა ხარ. და კიდევ... არ დასცინო ბაბუაწვერა რომ ჰქვია.

    რაიანმა კარის ზღურბლთან დამჯდარ ნაცრისფერ, ფუმფულა არსებას დახედა. გაღებულ კარში თავაწეულმა რომ შეაბიჯა თავისი ფუმფულა თათებით და აქნეული კუდით.

  -თავი ისე იგრძენი,როგორც საკუთარ სახლში აარონის კატავ... ღიმილით წარმოთქვა რაიანმა და კარი ზურგს უკან ფეხით მიხურა.

     აარონი ჩვეულებრივად დაიბადა. თუმცა  დედამისმა, სასწაულებრივად დაფეხმძიმებულმა 43 წლის მისის მერედიტ  პრესლიმ მშობიარობისას აყვირებული ქალების რეკორდი მოხსნა, რითაც  ადგილობრივმა გაზეთმა მას წლის ექოს ტიტული უბოძა. ამის გამო აარონს ბავშვობაში სირენას ეძახდნენ, ხანდახან მასწავლებლებიც კი.

    აარონს ჩვეულებრივი ბავშვობა ჰქონდა. თუმცა, ბაღში შესულმა პირველივე დღეს გაითქვა სახელი. წებოთი მასწავლებლის თეთრ ქვედაბოლოზე მიეწება, თან ისე უხერხულად, რომ მისი პედაგოგისათვის შეუფერებელი შიშველი უკანალი დაინახა.( ეს სურათი მთელი ცხოვრების მანძილზე  თან სდევდა). მის გარშემო შემოკრებილ ბრბოს აარონმა შიშით შეხედა, მერე აქაოდა მე არაფერი ჩამიდენიაო, თავის გასამართლებლად დაიყვირა. „თავი დამანებეთ, ძალით კი არ მივწებებივარ მის ტომპსონს მისი ტრაკი რომ დამენახაო“ ეს პირველი უხამსი სიტყვა იყო, რომელიც აარონმა წარმოთქვა. მის ტომპსონი ამ ამბის მერე ბაღში აღარ ასწავლიდა.

   აარონს ჩვეულებრივი გარეგნობა ჰქონდა. სიმაღლე- 1.80,  წონა -76, თმა- ღია ყავისფერი, თვალები-თაფლისფერი, ცხვირი-პატარა და სწორი. საერთოდ ნორმალურზე სიმპათიურად თვლიდნენ, მაგრამ მაინცდამაინც არავინ იხიბლებოდა მისით, ალბათ იმიტომ, რომ ყოველთვის თავისი ასაკისთვის შეუფერებელი ირონიითა და ხშირ შემთხვევაში სარკაზმით უყურებდა გარშემომყოფებს, არც თვითონ იყო სრულყოფილი, მაგრამ აარონს  არასდროს ადარდებდა სხვა რას იტყოდა, ამიტომაც სულ ეგონა, რომ მის მწარე ნათქვამს გულთან არავინ მიიტანდა, თუმცა ვის უყვარს თავისი ნაკლების გამომზეურება? ამიტომ  მისი სარკაზმი იშვიათად იმსახურებდა მოწონებას.